Geïnspireerd door de Antuco-tragedie van 2005 in Chili — waarbij 45 militairen omkwamen door een reeks fatale beslissingen — brengt deze voorstelling een diepe reflectie op de relatie tussen jeugd en militarisering. Voor veel jongeren uit landelijke gebieden wordt de militaire dienst gezien als een ontsnapping, een kans om eindelijk “iemand te zijn”.

De voorstelling verkent de verbeelding van oorlog door de blik van een kind. Spelletjes en epische decors contrasteren scherp met de rauwe realiteit van een systeem waarin machtsmisbruik en hiërarchie de boventoon voeren. Met de kenmerkende poëtische beeldtaal van Silencio Blanco — waarin poppen tot leven komen door subtiele manipulatie — reist het publiek tussen kinderdromen en de onwrikbare, sublieme aanwezigheid van de natuur. Een eerbetoon aan de kwetsbaarheid van het individu tegenover het instituut.

Artistieke richting Santiago Tobar

Creatieve productie Dominga Gutiérrez

Conceptie en constructie poppen en scenografie Santiago Tobar

Scèneontwerp Belén Abarza

Geluidsontwerp en muzikale compositie Ricardo Pacheco

Spel Camila Pérez, Marco Reyes, Camilo Yáñez, Consuelo Miranda & Rodolfo Armijo

Grafisch ontwerp Daniel Hanselmann

Communicatie Loica Cultuur & Communicatie

Productie Silencio Blanco