J.S. Bach: Sonates & Partita's
De diepte in: live laboratorium van klassieke muziek
De diepte in. Het live laboratorium van klassieke muziek.
Na het succes van de vorige editie van De Diepte In – met beroemde artiesten die een unieke inkijk gaven in hun artistieke laboratorium en bijzondere instrumentencollecties – bouwt muziekverteller Stef Grondelaers dit seizoen verder op hetzelfde recept. (Inter)nationale topuitvoerders brengen live muziek van Bach, Schubert en Brahms, en gaan met Stef in gesprek over de ziel en het mysterie van grote meesterwerken, en over de (muzikale) taal die deze juwelen aandrijft.
We situeren de muziek in haar historische context, bladeren door brieven van en aan de componisten, ontleden de notatie en bekijken uitzonderlijke instrumenten. Vanop de eerste rij krijgt u een zeldzame inkijk in het artistieke laboratorium van onze gasten, met gelegenheid om vragen te stellen en de artiesten persoonlijk te ontmoeten. De musici laten de meesterwerken die we samen verkennen tot slot live ontstaan, zodat inzicht en luisterervaring elkaar op een uitzonderlijke manier verdiepen.
COMBITICKET verkrijgbaar voor de drie sessies:
https://apps.ticketmatic.com/widgets/gasthuis/flow/fixedbundle2?product=304274834511&l=nl#!/addtickets
“Je bent alleen”
31 januari 2027 – J. S. Bach: Sonates & Partita’s – Emmanuel Resche-Caserta (viool)
Omstreeks 1720 schreef Bach, naast zijn Cellosuites, de al even raadselachtige Sonates & Partita’s voor solo viool. Op het titelblad noteerde hij Sei solo, letterlijk “zes solo’s” in het Italiaans, maar evengoed “je bent alleen”. Een veelzeggende dubbelzinnigheid die wonderlijk past bij deze muziek.
In deze werken staat de violist inderdaad alleen. Zonder vangnet, maar belast met de taak om een volledige muzikale wereld op te roepen. Dat is niet alleen een technische uitdaging – meerdere stemmen en lijnen hoorbaar maken op één instrument – maar ook een existentiële: betekenis geven aan een mysterie dat slechts ten dele genoteerd staat en pas in de uitvoering volledig tot leven komt.
Generaties musicologen hebben zich gebogen over de wiskundige symmetrieën, verborgen structuren en esoterische raadsels in deze werken. In de beroemde Chaconne meenden sommigen Bach als mens van vlees en bloed te horen treuren om zijn vrouw Maria Barbara. Hoe fascinerend zulke vragen en hypotheses ook zijn, uiteindelijk verbleken ze bij datgene wat zich aan elke musicologische of filosofische verklaring onttrekt: de mensoverstijgende schoonheid van de muziek zelf.
Wij ondernemen dit geweldige avontuur met de Frans-Italiaanse violist Emmanuel Resche-Caserta, één van de meest opwindende jonge talenten binnen de oude muziek. Hij studeerde in Parijs en vervolmaakte zich in historische uitvoeringspraktijk bij specialisten als Enrico Onofri, François Fernandez en Monica Huggett. Sinds 2017 is hij concertmeester van het internationaal vermaarde ensemble Les Arts Florissants van William Christie. In die hoedanigheid speelde hij in de Opéra de Paris, het Lincoln Center en de Brooklyn Academy of Music in New York. Daarnaast leidt hij geregeld ensembles als Le Poème Harmonique, A Nocte Temporis, Il Gardellino en Tiento Nuovo. Met zijn eigen ensemble EXIT ontwikkelt hij originele programma’s rond zelden uitgevoerd barokrepertoire, waaronder muziek uit Zuid-Italië en reconstructies van historische concertpraktijken. Sinds 2019 bespeelt hij een Francesco Ruggeri-viool uit 1675.
Mijn eigen bio:
Stef Grondelaers is als taalwetenschapper verbonden aan het Meertens Instituut in Amsterdam, maar hij bouwde sinds 1997 ook een parallel parcours uit als muziekcriticus, publicist en copywriter. Hij schreef over klassieke muziek voor onder meer VRT Klara en De Standaard, en verzorgde programma’s en teksten voor toonaangevende festivals zoals het MA Festival Brugge en het Festival Oude Muziek Utrecht. Daarnaast werkte en werkt hij intensief samen met artiesten en ensembles als Anima Eterna, Graindelavoix, Dietrich Henschel, Pieter Wispelwey, Tom Beghin en Roeland Hendrikx. In zijn werk combineert hij muzikale expertise met een bijzondere gevoeligheid voor taal en retoriek.